18 aralık 2025

yaklaşık bir yıl önce burada yazmaya başladığımda bir şeyleri değiştirebileceğime inanarak yola çıkmıştım. ama olmadı. içinde olduğum çukuru daha da derinleştirmeyi başardım. finansal ve mental anlamda hiçbir ilerleme kaydedemedim. böyle olacağını az çok biliyordum aslında. yine de kendime bir şans vermek istedim. aslında şans vermeyi diledim; bir iyi niyet temennisiydi. gerçekte hiçbir şey yapmadım; kendimi daha profesyonelce kandırmaktan ve kendi kendime çelme takmaktan başka hiçbir şey yapmadım.

kayda değer tek pozitif gelişme ise kilo vermiş olmam ve son zamanlarda ayaklarım geri geri gitse de spor salonuna gitme alışkanlığı kazanmış olmam sanırım. şu an hayatta tutunabildiğim tek dal bu.

adını koyalım artık. zaten beni tanıyan hemen hemen herkes biliyor. anonim olarak var olmaya çalıştığım bir yerde bu kadar gizem yaratmanın anlamı ve faydası yok.

benim yeme bozukluğum var.
ben kumar bağımlısıyım.
ben bir alkol bağımlısıyım.

kimi zaman biri, kimi zaman üçü aynı anda hayatımı sikip atıyor. bu üçlü, hayatımı bir bayrak yarışı gibi sırayla devralıp mahvediyor.

geçen yıl alkol ve yemekti; bu yıl kumar hepsinin önüne geçti. alkol flulaşırken, kumar o boşluğu en sert haliyle doldurdu.

kumar bağımlısıydım.
alkol bağımlısıydım.
yeme bozukluğum vardı.

en azından bugün için geçmiş zaman kullanarak bahsetmek istiyorum bunlardan. nedenleri, niçinleri başka bir güne; ancak artık bu kendime zarar verme eylemlerinden vazgeçtim. bunların hayatımı daha fazla elimden almasına, her şeye daha da geç kalmama sebep olmalarına izin vermeyeceğim. hayatımın geri kalanını bir masada veya bir şişede bırakmayacağım.

son nüksedenden başlayalım, o daha taze ne de olsa.
mesele para kaybetmem mi? bir noktada evet; ancak tek sebep bu değil. kumar sadece para değildir. hiç kaybetmeyen bir bağımlı bile kurtulmuş sayılmaz. bir bahsiniz kaybettiğinde ya da kazandığında ya da slotta bir çizgi ile kazandığınızda ya da kaybettiğinizde, bunların sonucu o kadar mühim değil; size yaşattığı hissi gündelik hayatınızda yaşatabilecek çok az şey var. yaşatabilen değil, bir ihtimalden bahsediyorum; o bile çok az. kumar masasında, slot başında ya da bahis aldığınız maçı izlerken bu hissi saniyeler içinde tekrar ve tekrar yaşayabilirsiniz. kumar, size dünyayı birkaç saniyeliğine vaat eder ve sonra ayağınızın altınızdaki bütün toprağı çeker.

son bahsimin üzerinden birkaç gün geçti.
yine o bildik panik başladı: hızla kredi kampanyaları arama, geleceğimden kaç ayı çöpe attım, aylık ne kadar para ile yaşayabilirim hesapları birbirine girdi. sonrası...
sonrası neden olduğunu bunca yıla rağmen çözemediğim o tanıdık rahatlama hissi. her şeyini kaybetmiş olmanın verdiği o ağır huzur.

bu bağımlılığımdan tam anlamıyla kurtulabileceğimi sanmıyorum. belki kontrol altına alabilirim. her seferinde daha az kayıp yaşıyorum.
bilmiyorum, belki bir gün sadece yılbaşında milli piyango bileti alacak seviyeye gelebilirim.
ama bugün, o masadan kalkma günü.
şimdilik...